اندیشه ای که ریشه در مطالعه نداشته باشد

بیشتر میوه هایش – اگر نگوییم همه – اضغاث احلام است و خیالبافی .

 مطالعه ای هم که با اندیشیدن همراه نباشد و به رشد آن نینجامد ، عقیم است و بی ثمر .

همچنان که ایمان ، عمل زاست و عمل ، ایمان افزا ،

 تا اندیشه و پرسشی نیز نباشد مطالعه ای شکل نمی گیرد

و از آن سو ، تا مطالعه نباشد اندیشه ، نضج و تکامل نمی یابد .

برگرفته از کتاب  "دو کلمه حرف کتاب "